KESEDIHAN

setiap kali pergaduhan, kenapa anak2 yg perlu dipersalahkan n dijadikan tempat utk melepaskan kemarahan.. salah anak2 ke lau ibubapa yg x de sefahaman.. buat anak ramai2 reti lak, tapi asyik nk gduh je.. ble da serabut sume amik jalan mudah, lari umah.. bgus ke cam 2.. ibubapa pun penah gak melalui zaman remaja n x kan la dorg x fhm ape yg anak2 inginkan.. kami cuma mahukan kebahagiaan yg berpanjangan bkn hdup kucar kacir cam ni.. kejap ok, kejap x.. kdg2 sy terfikir, boleh bahagia kah sesebuah perkahwinan 2.. drp apa yg berlaku depan mata sy ni, sy ase bek x yah kawin lau komitmen 2 x de.. utk apa kawin lau sekadar utk memuaskan nafsu tapi lgsg x de sefahaman.. ni la org ckp, nk pilih teman hdup jgn hanya memandang rupa, tapi pandanglah pada hati budi nya n wujudkah keserasian antara kita dgn pasangan kita 2.. kalau x de keserasian maka cam ni lah jd nya.. kucar kacir x tau mne hala tuju.. yg ok kejap je, pas 2 da x ok dh.. ble da x ok, wujud lah amarah n lepas lak marah 2 pd anak2.. sy bnci keadaan skang ni.. kalau la sy kuat, da lama sy larikan diri dr umah ni.. tp sy x nak jd anak derhaka.. masalahnya skang ni sy da x sggup nk tggung sume ni.. asyik sy je yg kena bila org len yg wat hal.. adil ke cam 2.. dorg bru sikit je ase da mula nk tgglkn umah ni tp sy ni yg tiap2 hari kena ble dorg wat hal x pnah pun dorg sume pk kan.. ntah la.. sy bnci ngn kehidupan skang ni.. sume yg sy wat x kena.. sume org salahkan sy n jadikan sy sbg tempat melepaskan geram.. dr kecil smpai besar, sy asyik dipermainkan je.. lgsg x de spe yg amik berat sal sy.. ape yg sy rasa, ape yg sy tanggung, x de spe pun amik tau... hdup sy lbih byk kesedihan dr kegembiraan... kalau lah ade yg amik berat sal sy, sume ni x kan terjadi lam hdup sy.. sume nye akan normal n sy x kan hdup dlm ketakutan.. sy bnci manusia yg bertopengkan syaitan.. tlg lah hadirkan sy sebuah kebahagiaan yg berpanjangan.. sy da x kuat utk tanggung sume ni...